Sorry, no posts matched your criteria.

این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی میباشد

آرایش در سه ماه اول بارداری

۲۷ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر


آرایش در سه ماه اول بارداری

یک از سوالات مهم هر زن بارداری این است که آیا آرایش کردن برای جنین خطرناک است؟ در پاسخ باید بگوییم که بهتر است در سه ماه اول بارداری آرایش نکنید.

آیا در دوران بارداری‌تان از لوازم آرایشی استفاده می‌کنید؟ اگر جواب‌تان بله است، باید هرچه زودتر این کار را کنار بگذارید. چون، طبق گفته محققان حوزه سلامت از دانشگاه یورک در کانادا، مادران باردار باید از لوازم آرایشی بخصوص، شوینده‌ها و دارو در سه ماه اول بارداری اجتناب نمایند تا از مغز جنین درحال رشد دربرابر مواد شیمیایی که برانگیزاننده اوتیسم است،

محافظت کنند. محصولاتی که به‌طور روزمره از آنها استفاده می‌کنیم مانند کرم‌ها و مواد آرایشی، حاوی مواد شیمیایی خاصی هستند که به‌طور بالقوه می‌تواند روی جنین در حال رشد در دوران بارداری تاثیر بگذارد.

علاوه بر مواد آرایشی و لوسیون‌ها، به گفته پژوهشگران، لیست محصولاتی که مادران باردار باید از آنها در سه ماه اول حاملگی اجتناب کنند از این قرار است؛ محلول‌های پاک‌کننده، آفت‌کش‌ها، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند استیل سالیسیلیک اسید، میزوپروستول(دارویی که برای کمک به وضع‌حمل استفاده می‌شود)، بیفنیلهای چندکلردار که در روان‌کننده‌های صنعتی کاربرد دارد، اترهای دیفنیل پلی برومینیت، موجود در چوب و منسوجات، فتالات‌های موجود در کفپوش‌های پی وی سی، و اسباب‌بازی‌های کودکان.

مقاله مرتبط: درباره رنگ مو در دوران بارداری

غیر از نوع ماده شیمیایی که یک زن باردار ممکن است در معرض آن باشد، تعداد دفعات و میزان غلظت ماده هم می‌تواند روی مغز جنین در حال رشد در مرحله پیش از تولد تاثیر بگذارد. محققان توصیه می‌کنند زنان درمورد تاثیرات مواد شیمیایی موجود در محیط بر سلامتی، آگاهی کسب کنند. رشد مغز پیش از تولد، دستخوش تغییرات است و عملکرد نرمال آن تا حد زیادی وابسته به وجود ژن‌های خاصی در زمان مشخصش است.

از آنجایی‌که عوامل محیطی روی میزان نمایانی این ژن‌های مهم تاثیر می‌گذارند، مهم است که مادر باردار نسبت به بودن در معرض این عوامل آگاهی داشته و دقیق باشد.


علت لکه های سفید روی دندان + ۱۱ راه درمان

۲۶ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر


لکه های سفید موجود بر روی دندان ها ممکن است به دلایل مختلفی پدید آیند که از جمله ی آن ها می توان به فلورسیس دندان، هیپوپلازی مینای دندان، بهداشت دهان و دندان، و خوردن بیش از حد بسیاری از مواد غذایی اسیدی و شیرین اشاره نمود.

اگر چه ممکن است وجود این لکه های سفید بر روی دندان نامطلوب به نظر آید، اما این امر به ندرت نشان دهنده ی یک مشکل جدی است و یا به مراجعات پزشکی نیاز خواهد داشت.

در این مقاله، ما به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت که چرا این لکه های سفید بر روی دندان پدیدار می شوند و علاوه بر این، ۱۱ توصیه مهم را برای درمان و جلوگیری از آن ها ارائه خواهیم نمود.

علل پیدایش لکه های سفید دندانی

فلورسیس دندانی

لکه های سفید موجود بر روی دندان ها ممکن است به دلایل مختلفی پدید آیند. یکی از علل رایج این امر، فلورسیس دندانی است. معمولا اگر افراد در کودکی فلوراید زیادی را مصرف کرده باشند، در بازه‌ی سنی جوانی به این لکه های دندانی مبتلا خواهند شد. چنین وضعیتی معمولا شرایط بی ضرری را برای فرد به وجود می آورد البته با گسترش این لکه‌ها احتمال شکسته شدن دندان ها وجود خواهد داشت.

هیپوپلازی مینای دندان

این وضعیت زمانی رخ می دهد که مینای دندان شخص به درستی شکل نمی گیرد. با این که این اختلال نیز چندان خطرناک نیست، لکن تنها در دوران کودکی و در هنگامی که دندان فرد هنوز در حال رشد و شکل گرفتن است، رخ می دهد. چنین مشکلی، می تواند در موارد پیشرفته خطر پوسیدگی دندان را به همراه داشته باشد.

علل دیگر بروز لکه های سفید بر روی دندان ها عبارتند از ضعف بهداشت دهان و دندان، به ویژه هنگامی که کسی غذاهای اسیدی یا بیش از حد شیرین و یا تحریک کننده را مصرف می کند.

لکه سفید دندان

درمان های موجود برای لکه های سفید دندان:

درمان های مختلفی برای لکه های سفید موجود بر روی دندان وجود دارد. اما کشف این موضوع که کدام یک از این درمان ها برای بر طرف نمودن لکه های سفید دندان مناسب است ممکن است به علت اساسی بروز لکه های سفید و وضعیت دندان های شخص بستگی داشته باشد.

  1. میکرو ابریژن مینای دندان

میکرو ابریژن ممکن است برای درمان لکه های سفید دندان های برخی افراد روش مناسبی باشد. در طی این روش دندانپزشک یک مقدار کوچک از سطح مینای دندان ها را بر می دارد تا ظاهر لکه های سفید را کاهش دهد. این درمان حرفه ای معمولا به وسیله سفید کردن دندان ها انجام می شود، که می تواند باعث شود که دندان ها رنگ یکنواخت تری داشته باشند.

  1. بلیچینگ دندان

سفید کردن یا بلیچ کردن دندان ها می تواند به کاهش لکه های سفید و سایر لکه های دیگر موجود بر روی دندان ها کمک کند. انواع محصولات سفید کننده دندان، مانند نوارها و چسب ها(OTC)، بدون نسخه در دسترس هستند. علاوه بر این، افراد می توانند این محصولات را به صورت آنلاین و از سایت های اینترنتی خریداری کنند. همچنین افرادی با لکه های سفید دندانی بیش از حد نیز می توانند به یک دندان پزشک برای دریافت درمان های سفید کننده ی حرفه ای مراجعه کنند. در این درمان ها برای سفید کردن دندان معمولا از محلول های دارویی و مواد موجود در داروخانه ها که قوی تر و کارامدتر هستند استفاده می شود.

  1. روکش دندان

روکش های دندانی پوشش های نازک و محافظت کننده ای هستند که به سطح جلویی دندان های فرد متصل می شوند. آن ها می توانند نقاط سفید و دیگر لکه های موجود بر روی دندان فرد را به طور موثری پنهان کنند. برای روکش گذاری دندان تنها باید به یک دندان پزشک متخصص مراجعه کنید تا روکش را به صورت تخصصی برایتان نصب کند بنابراین این روش می تواند بسیار پر هزینه باشد.

  1. فلوراید موضعی

دندان پزشک ممکن است از فلوئورید موضعی برای دندان های افراد مبتلا به هیپوپلازی مینای دندان استفاده کند. این کار ممکن است باعث رشد مینای دندان ها شود و به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک نماید.

  1. رزین کامپوزیت

برای افراد مبتلا به هیپوپلازی مینای دندان، دندان پزشک ممکن است رزین کامپوزیتی را برای پر کردن حفره ها و مینای خارجی دندان های فرد استفاده نماید. این کار ممکن است برای افرادی که دارای لکه های سفید دندانی زیادی هستند مناسب نباشد.

لکه های سفید دندان

لکه های سفید دندان

نکاتی برای پیشگیری از ابتلا به لکه های سفید دندانی

رعایت بهداشت دهان و دندان در سطح عالی می تواند به جلوگیری از بروز لکه های سفید در دندان ها و همچنین سایر لکه های دندان، پوسیدگی دندان، بیماری لثه یا سایر مشکلات دهان و دندانی کمک کند.

انجمن دندانپزشکان آمریکایی (ADA) توصیه می کند که افراد دو بار در روز با یک خمیر دندان حاوی فلوراید دندان های خود را مسواک بزنند و یک بار در روز هم از نخ دندان برای تمیز کردن فضای مابین دندان هایشان استفاده نمایند.

برای اکثر مردم، لکه های سفید روی دندان قبل از رسیدن به سن ۱۰ سالگی ایجاد می شوند. البته این امر ممکن است برای افراد مختلف متفاوت باشد. بنابراین، پدران و مادران باید کودکان خود را تشویق کنند تا بهداشت دندان ها و دیگر عادت های پیشگیرانه را هر چه بیشتر، رعایت نمایند. چرا که رعایت موارد بهداشتی می تواند به آن ها کمک کند تا دندان هایی سالم و قوی داشته باشند. در این راستا مطالعه‌ی نکات زیر که ممکن است به جلوگیری از ایجاد لکه های سفید در دندان های کودکان کمک نماید خالی از لطف نخواهد بود:

  1. استفاده از آب بدون فلوراید

برای نوزادانی که عمدتا از شیر خشک استفاده می کنند، فرمول شیر را با آب بدون فلوراید تهیه کنید چرا که این امر از انباشته شدن فلوراید در دندان هایشان جلوگیری می کند.

  1. استفاده از مقدار مناسبی از خمیر دندان

والدین باید اطمینان حاصل کنند که کودکان زیر ۳ سالشان، از مقدار زیادی خمیر دندان برای مسواک زدن استفاده نمی کنند و باید مطمئن شوند که میزان خمیر دندان مورد استفاده کودکانشان بیش از یک دانه ی برنج نباشد. برای کودکان بالای ۳ سال، هم باید اطمینان حاصل شود که آن ها از مقدار خمیر دندانی بیشتر از یک دانه ی نخود استفاده نکنند. اغلب کودکان خردسال موفق نمی شوند خمیر دندان را به همراه بزاق خود بیرون بریزند، بنابراین استفاده از مقدار کمی از خمیر دندان می تواند به کاهش کل فلوراید جذب شده توسط آن ها کمک کند. بنابراین والدین باید بر مسواک زدن کودک خود نظارت داشته باشند تا بتوانند اطمینان حاصل کنند که کودکانشان مقدار مناسبی خمیر دندان استفاده می کنند و این خمیر دندان را نمی بلعند.

  1. آزمایش مناسب بودن آب

اگر خانه های خود را به چاه های خصوصی متصل کرده اید، باید این چاه ها را به صورت سالانه از لحاظ میزان فلوراید آزمایش کنید. انجام این کار برای هر کسی که کودک خردسال دارد، حیاتی است زیرا سطح فلوراید طبیعی می تواند در مکان های مختلف متفاوت باشد.

  1. توصیه های مکمل فلوراید

انجمن دندانپزشکان آمریکایی توصیه می کند که برای کودکان بین ۶ ماه تا ۱۶ سال در مناطق فاقد آب دارای فلوراید که خطر ابتلا به پوسیدگی دندان را افزایش می دهد از مکمل های فلوراید غذایی استفاده شود. این مکمل ها تنها در صورتی باید مورد استفاده قرار گیرند که یک پزشک یا دندان پزشک آن ها را برای کسی تجویز کرده باشند.

پیشگیری از بروز لکه های سفید دندان

پیشگیری از بروز لکه های سفید دندان

  1. کاهش غذاها و نوشیدنی های شیرین و اسیدی

با مصرف بعضی از غذاها و نوشیدنی ها، به ویژه آن هایی که قند یا اسید زیادی دارند، مینای دندان آسیب خواهد دید و خطر پوسیدگی دندان افزایش خواهد یافت. غذاها و نوشیدنی هایی که دارای قند و اسید فراوانی هستند عبارتند از

  • مرکبات و میوه ها، مانند گریپ فروت، لیمو و پرتقال
  • آب نبات های سفت و شیرینی های بسیار شیرین
  • نوشابه ها و سایر نوشیدنی های دارای قند زیاد، از جمله نوشیدنی های ورزشی

در حالی که گاهی اوقات خوردن این غذاها و نوشیدنی ها ممکن است بی ضرر باشد، خوردن بیش از حد آن ها و یا مصرف بسیاری از این آیتم ها با یکدیگر می تواند منجر به اختلالات زیادی، از جمله لکه های سفید دندانی شود. مصرف آب آشامیدنی پس از خوردن این غذاها می تواند به شست و شوی دندان ها و کاهش شانس ایجاد آسیب به آنها کمک کند. حتی نوشین یک مقدار ناچیز هم می تواند موثر باشد.

  1. مراجعه به یک دندان پزشک

هر کسی که در مورد بهداشت دهان و دندان خود نگران است، باید به یک دندان پزشک مراجعه نماید. اگر چه لکه های سفید روی دندان ها ممکن است چندان مطلوب به نظر نرسند، اما معمولا چندان نگرانی خاصی را به وجود نخواهند آورد. با این حال، افراد مبتلا به هیپوپلازی مینای دندان ممکن است در معرض خطر آسیب دندانی و فروپاشی و یا شکستگی دندان از لثه قرار داشته باشند.

اگر فرد متوجه شود که اندازه یا تعداد لکه های سفید روی دندان هایش در حال تغییر هستند یا احساس دندان درد کند، باید به دندان پزشک خود مراجعه نماید.

دندان پزشک می تواند علائم و وضعیت دندان ها را ارزیابی کند و در صورت لزوم یک طرح درمانی مناسب را توصیه نماید. معمولا نیازی نیست که افراد در مورد لکه های سفید موجود بر روی دندان هایشان نگران باشند و تنها اگر از ظاهر خود راضی نیستند می توانند آن ها را درمان نمایند.


مضرات چای سبز زیاد برای سلامت کبد

۲۶ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر


مضرات چای سبز,عوارض چای سبز برای بدن

عادت قهوه نوشیدن را کنار گذاشته‌اید و به چای سبز روی آورده‌اید، احتمالا وقتی فهمیده‌اید چای سبز چه خواصی برای‌تان دارد این حرکت هوشمندانه را انجام داده‌اید. اما علی‌رغم خواصی که برای سلامتی دارد، افراط در چای سبز می‌تواند بعضی‌ها را مریض کند. و این اتفاقی است که برای یک دختر ۱۶ ساله افتاد که طبق برنامه کاهش وزنی که داشت می‌بایست سه ماه روزی سه فنجان چای سبز بنوشد.

آزمایشات نشان داد دردی که فکر می‌کردند ناشی از یک عفونت ادرار شدید است، در واقع هپاتیت ناشی از گیاه است. وحشتناک است!

به این عارضه مسمویت گیاهی کبد می‌گویند که هپاتیت ناشی از سم است و وقتی روی می‌دهد که گیاه یا مکمل زیاد از نظر شیمیایی به کبد آسیب می‌زنند؛ از تیلنول گرفته تا چای سبز.

چه چیزی در این ترکیب موجب آسیب می‌شود؟ چای سبز حاوی کاتچین و ترکیبات آنتی اکسیدان می‌باشد. اگر به اندازه مناسب مصرف شود، فواید عالی دارد مانند کاهش کلسترول و کاهش ریسک بیماری‌های قلبی و سرطان. اما مصرف زیاد و بیش از اندازه آن (مانند مقداری که در مکمل‌های کاهش وزن چای سبز موجود است)، می‌تواند موجب مسمومیت گیاهی کبد شود.

به گفته دکتر نیکت سونپال، متخصص دستگاه گوارش و استادیار پزشکی در دانشگاه تورو نیویورک: ” وقتی شروع به استخراج و تغلیظ این ترکیبات به شکل کپسول‌های فشرده می‌کنید، مانند بمب‌های کوچکی می‌شوند که کبدتان را هدف می‌گیرند.

این مقادیر بسیار فشرده‌شده، کبد را ازکار انداخته و موجب تخریب سلولی می‌شوند”. علائم این عارضه، خستگی و ناتوانی، دردهای شدید شکمی و زردی است، پس قطعا ارزش چند کیلو کم کردن را ندارد.

به گفته دکتر کریستوفر هوبز، گیاهشناسی که متخصص سلامت عمومی است، ارزیابی این‌که منظور از مقادیر زیاد، دقیقا چقدر است، از نظر علمی دقیق نیست. همه افراد، این ترکیبات را در غذاها و گیاهان به شیوه‌های مختلف مصرف می‌کنند. فاکتورهایی مانند ژنتیک و چیزهایی که می‌خورید، تعیین می‌کنند که کبد شما چگونه این ترکیبات طبیعی را حذف کرده یا مصرف می‌کند.

آیا باید هروقت که چای می‌نوشید نگران بشوید؟ دکتر سونپال می‌گوید:” مطمئنا خیر! چای سبز به‌طور کلی ایمن و سالم است، به‌ندرت اتفاق می‌افتد که با مصرف عادی روزانه مثلا یک یا دو فنجان چای سبز، مسمومیت کبدی ایجاد شود.”

این خطر زمانی وجود دارد که چای سبز را مانند آب بنوشید! یا دیوانه چای سبز باشید! بد نیست که در این مورد با پزشک‌تان هم مشورت نمایید. او می‌تواند به شما کمک کند تا بدانید چه مقدار برای شما مناسب است.حرف آخر این‌که دو فنجان چای سبز در روز کافیست، طبیعی بودن آن دلیل بر این نیست که بیشترش بهتر باشد!


علت به هم چسبیدگی انگشتان پا + راه درمان سینداکتیلی

۲۶ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر


سینداکتیلی (Syndactyly) وضعیتی است که باعث می شود دو انگشت (یا بیشتر) دست و یا پا به هم بچسبند. این عارضه یکی از شایع ترین اختلالات بدو تولد است. محققان دلیل افزایش روز شمار آمار چسبیدگی در پاها را نمی دانند، اما چیزی که مسلم است در برخی موارد یک علت قطعی ژنتیکی وجود دارد.

معمولا برای جلوگیری از عوارض آن، زمانی که بچه هنوز نوزاد است و سن کمی دارد جراحان چسبیدگی انگشتان را اصلاح کرده و درمان می کنند. اغلب جراحی‌های اصلاحی موفقیت آمیز بوده و کودک می تواند و انگشتان به هم چسبیده او از هم جدا شده و عملکرد آن ها بهبود می یابد.

چسبندگی انگشتان پا

چسبندگی انگشتان پا

علل چسبیدگی انگشتان چیست؟

سینداکتیلی یکی از شایع ‌ترین اختلالات مادرزادی است که تخمین زده می شود از هر ۲،۰۰۰ تا ۳،۰۰۰ کودک ۱ کودک به آن مبتلا است. این اتفاق زمانی رخ می ‌دهد که انگشتان پا یا انگشتان دست نوزاد در طول رشد جنین به درستی جدا نمی ‌شوند. علاوه بر این سینداکتیلی می تواند زمانی رخ دهد که پوست یا ساختار دیگر بدن پس از یک آسیب مهم مانند سوختگی به درستی التیام نیافته باشد.

این عارضه اغلب به عنوان یک چسبندگی ظاهر می شود. اکثر موارد چسبیدگی انگشتان وقتی رخ می ‌دهد که پوست در طول رشد جنین نتواند جدا شود.

با این حال، موارد شدیدتر این عارضه ممکن است شامل بخش‌ های دیگر بدن نیز باشد، این بخش ها عبارتند از:

  • استخوان ها
  • رگ ‌های خونی
  • ماهیچه ‌ها و عضلات
  • عصب ‌ها

سینداکتیلی یا چسبیدگی انگشتان ممکن است به عنوان نشانه ‌ای از سندروم یا شرایط پزشکی دیگری ظاهر شوند، اما اغلب موارد غیرسندرومی هستند، به این معنی که آن‌ ها هیچ دلیل مشخصی ندارند. در حال حاضر، ۳۰۰ سندرم مختلف مرتبط با syndactyly وجود دارد، که بیشتر آنها شرایط ژنتیکی هستند. رایج ترین آنها عبارتند از:

  • سندرم داون
  • سندرم آپرت
  • سندرم کروزون

پایه ژنتیکی معتبر برای برخی از انواع چسبیدگی انگشت ها وجود دارد و اکثر مردم انگشتان چسبیده را یک وضعیت ارثی می دانند. با این حال، محققان هنوز فاکتورهای کلیدی که موجب ایجاد این شرایط می شوند را درک نمی کنند زیرا هر مورد با مورد دیگر متفاوت است.

براساس تحقیقات موجود، پسرها بیشتر از دختران در معرض ابتلای چسبیدگی انگشتان قرار دارند و به نظر می ‌رسد که در کودکان سفیدپوست نسبت به سایر پیشینه ‌های قومی بیشتر چسبیدگی انگشتان مشاهده شود. اگر چه این عارضه می ‌تواند بر هر کدام از انگشتان پا و یا فضای بین آن‌ ها تاثیر بگذارد، اما اغلب بین انگشتان دوم و سوم بروز می ‌کند.

گزینه ‌های درمانی چیست؟

در اغلب موارد، این امکان وجود دارد که انگشت های به هم چسبیده با عمل جراحی اصلاح شود و این عمل معمولا بین سنین ۱۲ تا ۱۸ ماه قبل از پیشرفت کامل آن اتفاق می افتد.

بهتر است قبل از اینکه هرگونه ناهنجاری مفصلی ایجاد شود، این مشکل را رفع کنید.

پزشک معمولا با اشعه ایکس یا اولتراسوند مشخص میکند که انگشتان دقیقا با چه ساختاری به هم چسبیده اند و بهترین روش جراحی نیز معلوم می شود.

آن‌ ها همچنین ممکن است به آزمایش خون و آزمون های کروموزومی بپردازند تا بررسی کنند که آیا این وضعیت یک سندرم است یا خیر؟ به ویژه اگر کودک دارای علائم فیزیکی دیگری از یک سندرم ژنتیک است.

روش دقیق جراحی برای اصلاح چسبیدگی انگشتان دست و پا، به شدت و ساختار آن بستگی دارد.

زمان بهبودی و درمان

اکثر کودکان باید چند روز پس از جراحی در بیمارستان بمانند. معمولا کبودی، تورم و تغییر رنگ ناخن روی انگشتان وجود دارد. پس از مرخص شدن از بیمارستان کودک به مصرف داروهای مسکن نیاز خواهد داشت.

در اکثر موارد، سینداکتیلی با موفقیت درمان می شود. بسته به روش جراحی، معمولا کودک یک ماه پس از جراحی می تواند بر روی انگشتان از هم جدا شده فشار وارد کند و ۳ الی ۶ ماه طول می کشد تا جراحت به طور کامل بهبود یابد.

از آنجایی که انگشتان پای به هم چسبیده می ‌توانند با رشد مناسب تداخل داشته باشند ، منجر به معلولیت می ‌گردند و احتمالا اعتماد به نفس کودک را خدشه دار می کند. اغلب برنامه ‌های بیمه بخشی از هزینه جراحی اصلاحی را پوشش می ‌دهند.